Archive for January, 2010

Van Quickenborne — opnieuw

Posted in auvibel, copyright, VanQuickenborne on January 23, 2010 by qplqyer

Van Quickenborne schrijft op 21 januari over de bloggers-meeting het volgende:

Auteurs zijn creatieve ondernemers die recht hebben op een vergoeding: dat is het uitgangspunt van de door de bloggers gecontesteerde Auvibel-heffing.

Dat is wel een heel erg vereenvoudigde versie van waar auvibel om draait. Dat is eerder de verantwoording voor het auteursrecht dan voor auvibel. En iets zegt mij dat deze zin eerder bedoeld is om te suggereren dat de bloggers tegen een vergoeding voor auteurs zouden zijn, dan iets anders. Maar dat is natuurlijk niet waar, want de bloggers zijn tegen onzinnige vergoedingen voor auteurs en voor een correcte vergoeding, niet tegen een vergoeding an sich.

Om aan te tonen waarom een dergelijke versimpeling totaal ongepast is, laat ik ook eens een taks invoeren met dezelfde idee: een vergoeding voor creatieve ondernemers, voor verloren gegane inkomsten. Laten we een nieuwe taks heffen op het luisteren naar muziek in je hoofd. Je weet wel, je hebt naar de radio geluisterd en nadien zit het liedje een hele dag in je hoofd, waardoor je de CD niet meer moet kopen, want je hoort het nummer zo al. Daar lijden auteurs veel verlies aan, wat natuurlijk niet kan, want auteurs zijn creatieve ondernemers die recht hebben op een vergoeding. Dus laten we gewoon iedereen jaarlijks een aanslagbrief sturen van zo’n vijftig euro. Doven ook, want misschien hebben ze ooit nog wel kunnen horen, en het is anders te moeilijk om na te gaan wie wel en wie niet muziek in zijn hoofd hoort. Als er iemand kritiek op die taks uit, wel, dan zeggen we dat die persoon kritiek uit op een systeem dat wel als uitgangspunt het vergoeden van creatieve ondernemers heeft, en wie kan daar nu op tegen zijn?

Verder las ik in de HUMO dan ook nog volgende uitspraak van Van Quickenborne over de AUVIBEL-taks:

«Elke kopie die je maakt komt in principe overeen met één origineel exemplaar dat je minder koopt – zo simpel is het. En dat is niet eens mijn redenering: Europa heeft dat beslist dat artiesten vergoed moet worden voor thuiskopieën. In tweeëntwintig van de zevenentwintig lidstaten bestaat die vergoeding trouwens al.

»Mag ik een vergelijking maken? Als ik de Humo kopieer en die zelfgemaakte exemplaren aan iedereen uitdeel, dan zal je zeggen: dat blad moet beschermd worden! En daarom betaal je in dit land een heffing op kopieertoestellen.»

De eerste zin is al bijzonder idioot, ongeacht van wie de redenering komt. Aangezien Van Quickenborne de heffing omhoog trekt, en niet in Europa gaat klagen over de heffing, kunnen we er ook vanuit gaan dat hij ermee akkoord gaat. Geen zinnig mens buiten de lobbyisten van de muziekindustrie en de ministers die naar die lobbyisten luisteren zal ooit denken dat wie zijn cd op mp3 zet anders die mp3 zou gekocht hebben. De tweede zin is echter nog het frappantst van allemaal. Van Quickenborne toont hier duidelijk aan dat hij, als verantwoordelijk minister voor de uitbreiding van AUVIBEL, niet eens snapt waar AUVIBEL voor dient. Het voorbeeld dat hij aanhaalt is hoegenaamd geen voorbeeld van een reservekopie, want een kopie maken en die publiek verspreiden is niet hetzelfde als een kopie maken voor gebruik in de familiale kring!

Advertisements

Muziekverkoop in 2009 in vrije val

Posted in copyright, ifpi, mpaa, riaa, Uncategorized on January 23, 2010 by qplqyer

Vandaag las ik het volgende artikel op de site van het nieuwsblad:
Muziekverkoop in 2009 in vrije val. Daarin werden, zoals typisch voor dergelijke alarmistische artikels, weer een heleboel halve feiten en waarheden verkondigd.

Het artikel meldt dat de omzet uit de verkoop van muziek gedaald is en claimt dat piraterij daar nog altijd de grootste oorzaak van is. Dat is echter heel kort door de bocht. Immers, het kan best zijn dat door de opkomst van de digitale distributie weinig mensen nog een volledig album kopen wanneer ze slechts een of twee nummers van dat album eigenlijk willen. In een dergelijk geval daalt de omzet natuurlijk, omdat een nummer goedkoper is dan een album, maar is het niet de piraterij die voor de dalende omzet heeft gezorgd, eerder het slimmer worden van de consument. Bovendien kan het ook zijn dat de omzet dan wel gedaald is, maar door de digitale distributie de kosten ook enorm gedrukt zijn. In dat geval blijft de winst gelijk en is er dus ook helemaal geen reden tot paniek.

Ergerlijker is echter het volgende stuk uit het artikel:

Maar het zwaarst zijn de problemen in landen waar nog geen of onvoldoende digitale muziekwinkels zijn opgestart, zoals in Spanje. De omzet van de muziekindustrie is daar sinds 2001 tot een derde teruggezakt.

Muziekliefhebbers beginnen daar de gevolgen van te voelen: een verschraling van het aanbod. Zo haalt geen enkele Spaanse artiest nog de lokale top 50, terwijl in Frankrijk al zestig procent minder binnenlandse artiesten een album konden uitbrengen.

Ten eerste geeft dit aan dat het ontbreken van een digitaal aanbod dus een van de hoofdoorzaken is voor piraterij, maar het tweede deel van dit citaat is interessanter: het verschralen van het aanbod wordt hier gelijkgesteld met het aantal artiesten dat een album uitbrengt. In dit digitaal tijdperk is dat een compleet anachronistisch iets. Als er vijfhonderd albums minder worden uitgebracht, maar duizend groepen bijkomen op myspace die nummers brengen, is het aanbod dan wel echt verschraald? Me dunkt van niet. Het voordeel van digitale distributie is nu net dat albums in essentie achterhaald zijn, maar zeker het “uitbrengen” van een album achterhaald is. Hoe brengt de gemiddelde groep nu een album uit? Door zijn nummers op myspace te zetten, of enkele nummers op myspace te zetten en een CD op de site te laten bestellen. Het gevolg? Wereldwijde distributie met een druk op de knop. Het aantal groepen dat een album “uitbrengt”, i.e. in de winkelrekken legt, is hoegenaamd niet representatief voor het aanbod van muziek. Dat gelijkstellen is muziek gelijkstellen aan de industrie die rond muziek is ontstaan, en is in die zin een kaakslag voor de artiesten die nog muziek spelen voor de muziek, niet voor het grote geld. Het klinkt immers alsof zij niet belangrijk zijn, want zij hebben geen CD “uitgebracht”, zij staan niet in de Ultratop, dus zij kunnen toch nooit echte muzikanten zijn? Als dat de visie is van de mensen die roepen dat piraterij of auteursrechtbeperkingen leiden tot het doden van muziek, wel, laat dan gerust de muziek sterven. Wat overblijft zal ongetwijfeld echter en beter zijn.

Van Quickenborne reageert — ik ook

Posted in auvibel, copyright, Uncategorized, VanQuickenborne on January 9, 2010 by qplqyer

Enkele dagen geleden heeft Van Quickenborne blijkbaar gereageerd op de vele comments omtrent de AUVIBEL taks. Hiervolgend toch weer enkele bedenkingen bij zijn uitspraken.

– In tegenstelling tot wat wordt geschreven, verdeelt Auvibel deze gelden aan een ruime groep van auteurs, producenten en uitvoerende kunstenaars, die elk worden vertegenwoordigd door aparte beheersvennootschappen. Ook fotografen kunnen hun aandeel in de thuiskopie-vergoeding krijgen door zich aan te sluiten bij een collectieve beheersvennootschap, zoals bijvoorbeeld SOFAM (www.sofam.be ).

U bedoelt: Auvibel verdeelt deze gelden aan een selecte groep beheersvennootschappen. Met andere woorden, wie er recht op wilt, moet zich aansluiten bij deze organisaties, met alle nadelige gevolgen van dien. Misschien is het wel een beter idee om deze taks te gebruiken om andere manieren die culturele activiteiten steunen te ondersteunen, zoals het bouwen van repetitiekoten in gemeenten, het subsidieren van vrije podia in jeugdhuizen, het organiseren van zaken zoals het Oost-Vlaams rockconcours e.d. meer. Dat ondersteunt onze culturele sector allicht meer dan het arbitrair te gaan verdelen onder de reeds grote artiesten (want uiteindelijk wordt dit door de beheersvennootschappen ook weer met een verdeelsleutel verdeeld).

  • – Het klopt dat er in Nederland vooralsnog geen thuiskopie-vergoeding verschuldigd is op harde schijven (wel op DVD’s en CD-R’s), maar de discussie woedt ook daar in alle hevigheid. In een laatste parlementair rapport wordt gepleit voor het volledig verbieden en strafbaar stellen van de thuiskopie als alternatief. Dat is niet de optie die wij in België hebben genomen.
  • Voor zover ik mij herinner werd in Nederland helemaal niet gepleit om de thuiskopie an sich illegaal te maken, maar wel om de thuiskopie __uit evident illegale bron__ te verbieden. Tenzij het antwoord op een vraag in mijn reactie op uw eerdere blogpost positief is, is muziek downloaden uit evident illegale bron in Belgie niet toegestaan.

  • – Uiteraard wordt een externe harde schijf ook gebruikt voor het bewaren van niet door auteursrecht beschermd materiaal; dat is ook het geval met DVD’s en CD-R’s die nu al bijdrageplichtig zijn. Ook vele kopieën op een kopieermachine hebben betrekking op niet-beschermd werk en toch is een vaste bijdrage verschuldigd. Zoals Dominique Deckmyn vandaag terecht in De Standaard stelde: “Kortom: die taks is een (heel) slechte oplossing voor een probleem waar we maar geen goede oplossing voor vinden. Dus ik stel voor een Facebook-groep op te richten onder de naam ‘Ik vind de Auvibel-taks ook maar niks, zeker niet wanneer ik ‘m moet betalen, maar ik heb zelf geen beter idee en het is toch allemaal behoorlijk genuanceerd hoor.” (zie: http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=LV2KFD71 ).
  • Dus u geeft toe dat deze taks eigenlijk een vergoeding is voor het downloaden uit illegale bron? Want dat is het probleem waar Dominique Deckmyn op doelde. Weet wel dat als u dit toegeeft, impliciet downloaden uit illegale bron in Belgie toegestaan moet zijn, want anders hebben veel andere bloggers gelijk: men kan moeilijk op voorhand een taks betalen voor iets wat niet is toegestaan (hoewel datzelfde probleem opduikt bij de thuiskopie wanneer men bv. naar de situatie met de CSS encryptie op DVDs kijkt).

    Ook De Standaard poogt AUVIBEL goed te praten

    Posted in Uncategorized on January 7, 2010 by qplqyer

    Vandaag kwam op De Standaard online deze column terecht. Die column slaat echter gewoonweg op niks, en toont aan hoe weinig mensen snappen waarom deze uitbreiding van AUVIBEL compleet absurd is en op geen enkele manier goed te praten. Om maar enkele fouten uit de column te halen:

    1. De AUVIBEL taks is ingevoerd om auteurs te vergoeden voor het kopieren binnen private kring. De taks bestaat al meerdere jaren op cassettes en op CDs. Oorspronkelijk is deze ingevoerd om artiesten te vergoeden voor gemiste inkomsten wanneer iemand een legaal gekochte CD bv. kopieerde voor gebruik in de auto, in plaats van een nieuwe CD te kopen voor in zijn auto. Dat laatste toont al aan dat de hele gedachtegang achter AUVIBEL volledig mank loopt, want niemand zou ooit een CD opnieuw kopen voor in de auto, en bijgevolg zijn de gederfde inkomsten volledig fictief. Jammer genoeg is er nog nergens vastgelegd (wetgeving of rechtspraak) dat we dankzij AUVIBEL bv. toegelaten zijn om kopieen te maken van CDs die vrienden hebben, zolang ze dienen voor prive-gebruik, want dan zou de reden achter deze taks en de gederfde inkomsten veel logischer zijn. Je kan wel gaan beweren dat het misschien officieel dan wel niet daarvoor dient, maar onofficieel het wel betekent dat het gedoogd wordt, maar dat is geen wenselijke situatie: ten allen tijde moet een burger kunnen weten wat al dan niet toegelaten is, en niet in onzekerheid leven over het al dan niet kunnen beboet worden voor iets.
    2. De auteur beweert dat het niet de grote artiesten zijn die problemen ondervinden van de algehele malaise in de muziekindustrie, en concludeert daaruit dat deze heffing een goed idee is om de kleine artiest te ondersteunen. Wie denkt u echter dat achter deze taks zit? En waar denkt u dat het geld naartoe zal gaan? Ongetwijfeld zal het verdeeld worden volgens een of andere vage sleutel die inhoudt dat de grotere artiesten een groter deel van de koek krijgen en de kleinere artiesten hier praktisch niks van overhouden. Deze maatregel ondersteunt dus helemaal niet de kleine artiesten.
    3. De kleine muzikant die zelf zijn muziek opneemt, mixt en produceert gebruikt veel externe harde schijven, usb-sticks om zijn eigen producties op te stockeren of backups te maken. Fotografen gebruiken veel geheugenkaartjes en externe harde schijven om hun foto’s te kunnen stockeren. Doordat AUVIBEL gehoffen wordt op net deze opslagmedia zijn het dus net deze kleine kunstenaars die de taks het meeste gaan voelen. Contra-productief dus als deze taks bedoeld is om de kleinere kunstenaar te helpen (en door punt 2 net nog contra-productiever).

    Om de één of andere reden komt de kritiek op de bloggers altijd op hetzelfde neer, zowel hier, als uit het kamp van Van Quickenborne: “Jullie willen gewoon gratis kunnen downloaden.”. Er bestaat een term voor dit soort drogargumenten: ad hominem, ofwel op de man spelen in plaats van op de bal. Bovenstaande punten tonen duidelijk aan dat er gegronde redenen zijn om tegen deze uitbreiding te zijn, zonder dat hebzucht naar gratis muziek aan de basis ligt. Als de partij voor AUVIBEL met geen enkel ander argument kan komen dan dat de tegenstanders hebzuchtige egoisten zijn die gratis muziek willen, dan toont dat enkel des te meer aan dat er geen enkele gegronde reden aan de uitbreiding van AUVIBEL ligt (of uberhaupt aan het AUVIBEL systeem zelf).

    Het valt echter wel op hoezeer de media pro-AUVIBEL zijn, of op zijn minst weinig positief berichten over de hele rel die hierrond is ontstaan op het internet. Enorm veel gegronde kritieken op de uitbreiding zijn gespuwd, maar geen enkele van de media pikt dit op. Neen, integendeel, de standaard komt nu met dit soort beschamende columns af in plaats van een degelijk artikel dat de AUVIBEL-heffing in vraag stelt. Het lijkt wel alsof onze media eveneens slaafjes zijn van de industrie achter AUVIBEL.

    Enkele vragen aan Van Quickenborne

    Posted in copyright on January 5, 2010 by qplqyer

    Extra antwoord op Van Quickenborne

    1. Wat betekent het begrip reservekopie in belgië? Valt hier bv. ook het ontlenen van een CD uit een bibliotheek, die omzetten naar mp3s, en die mp3s bijhouden na het terugbrengen van de CD onder? Valt hier ook het downloaden van muziek, zonder ervoor te betalen, voor privé-gebruik onder? Of het kopiëren van een CD van een vriend? Immers, oorspronkelijk werden deze taksen geheven voor kopieerapparaten en videorecorders, die procentueel veel meer gebruikt werden om privé-kopies te maken van werken die men niet gekocht had (bv. het opnemen van tv-uitzendingen), dan usbsticks, externe harde schijven e.d. gebruikt worden voor deze werken.
    2. Indien bovenstaande voorbeelden hier niet onder vallen, kunt u mij dan andere voorbeelden geven van legale reservekopies, naast het omzetten van een legaal gekochte CD naar mp3s? Immers, van zodra men een beveiliging moet doorbreken kan men de acties die door deze taks vergoed worden, al niet legaal doen. DVDs omzetten voor gebruik in een mediacenter is dus bv. legaal al onmogelijk, aangezien DVDs voorzien zijn van een (weliswaar zwakke) kopieerbeveiliging.
    3. Waarom moet België plots nu en zo snel handelen? In Nederland weigert de bevoegde minister al een hele tijd om deze taks uit te breiden naar mp3-spelers, en het was blijkbaar ook geen probleem dat deze taks al een hele tijd op nul euro stond, dus het lijkt mij sterk dat Europa deze uitbreiding echt heeft afgedwongen, zoals wordt gesuggereerd.
    4. Als het innen op basis van werkelijk gebruik van privé-kopieën te ingewikkeld is, hoe voorziet u dan de correcte verdeling van de geïnde gelden? Is die niet even ingewikkeld, zoniet ingewikkelder, dan het bepalen van wie hoeveel privé-kopieën maakt? Immers, om te weten wie recht heeft op het geld moet men weten hoeveel keer iemand zijn werk gekopieerd werd in de private sfeer, wat een even lastig karwei is als bijhouden hoeveel keer iemand kopies maakt van werk voor de private sfeer.
    5. Welk nut heeft een dergelijke inning eigenlijk nog wanneer de bovenstaande vergoeding, gemakszuchtig, volgens een schimmige verdeelsleutel wordt verdeeld, en de kleine artiest er dus niet van mee kan profiteren? Zeker aangezien deze kleine artiest wel de taks moet betalen om zijn eigen werk op te slaan treft deze taks dus een zeer grote groep van artiesten — de taks heeft dus eerder het omgekeerde effect van de artiesten die het het meest nodig hebben net minder geld te doen verdienen.
    5. Als het enkel mensen zijn die creatievelingen parasieten vinden, waarom zijn het dan voornamelijk de creatievelingen die zich op hun blogs hebben laten horen? Op meerdere fotografie, muziek, homerecording, etc. fora waren afkeurende geluiden te horen ten opzichte van de AUVIBEL taks. Kortom: het zijn de creatievelingen zélf die tegen deze taks zijn, niet personen die alles wat loszit downloaden en artiesten als parasieten beschouwen. Of zijn deze kleine artiesten wel parasieten en is deze taks enkel bedoeld voor de grote muziekindustrie?

    Antwoord op Van Quickenborne

    Posted in copyright on January 5, 2010 by qplqyer

    Antwoord op Van Quickenborne.

    “In de pers – maar vooral in de blogosfeer – is er de laatste week heel wat commotie ontstaan rond een zogenaamde “taks op harde schijven” die ik zou hebben ingevoerd. Mensen die mij kennen, weten nochtans dat ik een “die-hard fan” ben van ICT en een tegenstander van taksen. Wat is er dan aan de hand?”

    Een tegenstander van taksen? Vandaar dat u er mede voor gezorgd heeft dat Sabam, niettegenstaande er rechtspraak bestaat die dit volledig tegenspreekt, nu naar vele bedrijven een factuur kan sturen voor het spelen van muziek op de werkvloer? Of dat u ook voor deze nieuwe AUVIBEL “heffing” (maw: taks) weinig moeite hebt gedaan om ze tegen te houden? Zeggen en doen zijn twee andere zaken, en het is duidelijk uit de voornoemde acties dat uw “tegen taksen zijn” slechts een kwestie van schijn is.

    “Personen die origineel werk produceren, zoals schrijvers, muzikanten, journalisten, componisten en dergelijke creëren intellectuele eigendom. Intellectuele eigendom kan in tegenstelling tot fysieke eigendom gemakkelijk gekopieerd worden, waardoor anderen met de vruchten van het harde werk kunnen gaan lopen. Om mensen ertoe aan te zetten creatief en innovatief bezig te blijven, ook en vooral via het internet, moeten creatievelingen passend beloond worden. Om die reden is er Europese wetgeving (“Richtlijn uit 2001 tot bevordering van de informatiemaatschappij”) die onder meer bepaalt dat voor het kopiëren van beschermde werken steeds een vergoeding verschuldigd is, ook al betreft het een kopie die enkel privé wordt gebruikt.”

    Dan wil ik de vraag stellen: wat wordt in deze richtlijn bedoeld met “een kopie die enkel privé wordt gebruikt”? Wat valt daaronder? Valt een download van een torrentsite daaronder? Ook als men de desbetreffende CD niet heeft gekocht?

    Immers, in dat laatste geval kan men inderdaad stellen dat deze Europese richtlijn dient om auteurs gepast te vergoeden voor hun werk. Als AUVIBEL echter enkel dient om auteurs te vergoeden voor bv. het mogen omzetten van een gekochte CD naar een mp3, is deze redenering compleet absurd. Intellectuele eigendomsrechten hebben ook grenzen, die echter jammer genoeg maar al te vaak worden vergeten of door wetgeving verder in de kiem gesmoord, en het mogen omzetten van een CD naar een mp3 zal door eender welk zinnig iemand als een recht van de consument beschouwen, waar de artiest niet nog eens langs de kassa voor moet passeren.

    “Met andere woorden: ofwel verbiedt de overheid het kopiëren voor privé-gebruik (vb. vanop een CD naar een iPod), ofwel zorgt ze ervoor dat de auteur daarvoor een “billijke vergoeding” krijgt. In België is geopteerd voor het laatste. De auteurs en producenten worden bij ons “indirect” vergoed door een heffing op informatiedragers waarop de kopie terecht komt, zoals cassetten, video’s, CD-R’s of DVD’s en dit gebeurt al sinds 1996 (vele consumenten zijn zich daarvan wellicht niet bewust).”

    Dit is een drogredenering — een valse dichotomie om het kind bij naam te noemen. Immers, de bevoegde Nederlandse minister heeft meermaals geweigerd om het Nederlandse equivalent van de AUVIBEL taks uit te breiden naar mp3 spelers e.d.

    Dat toont aan dat Belgie dus zeker niet voor de keuze staat om of het kopieren te verbieden, of de taks nu uit te breiden, zoals men in bovenstaande poogt te impliceren. Het blijkt zelfs mogelijk te zijn om deze taks op nul euro te zetten, zoals tot voor kort effectief het geval was bij mp3spelers en dergelijke. Stellen dat het of het ene is, of het andere, is dus complete onzin. Sterker nog, in Nederland wordt downloaden legaal geacht, dus zou men verwachten dat men daar nog meer geneigd is om dit uit te breiden. Blijkbaar is de minister daar toch nog net iets meer tegen taksen.

    “Ik heb niet zelf de prijzen bepaald, maar enkel dit akkoord tussen Auvibel, ondernemers en consumenten via een Koninklijk Besluit geformaliseerd. Maar het is niet mijn bedoeling mij er gemakkelijk van af te maken door de zwarte piet door te schuiven. Ik sta namelijk achter dit akkoord, dat voorziet in een correcte bijdrage voor mensen die originele werken produceren. Het gaat hier om creatievelingen – ondernemers – die een beloning verdienen voor hun harde werk. Het systeem van “indirecte vergoeding” betekent inderdaad dat niet iedereen betaalt naar gelang het aantal kopies dat hij neemt voor eigen gebruik (iemand kan best een hard drive gebruiken om vooral eigen producties op te slaan). Het is echter administratief veel te complex om dat persoon per persoon te gaan bepalen. Vergelijk het met de heffing op kopieerapparaten. De toegepaste tarieven zijn daarbij niet duurder dan in onze buurlanden (Frankrijk, Duitsland, Nederland), die eenzelfde mechanisme toepassen.”

    Om op het eerste deel te antwoorden: als minister had u gemakkelijk neen kunnen antwoorden op de vragen van de desbetreffende belanghebbenden die de taks wilden verhogen. Als echte anti-taks-minister, dan wel in daden, niet enkel in woorden, had u dat ook gedaan.

    Daarnaast claimt u dat het te ingewikkeld zou zijn om de taksen anders te gaan innen, en dat het dus maar noodzakelijk is dat iedereen — de kleine artiest incluis — maar moet meebetalen. Maar daarmee vergeet u wel te zeggen hoe de verdeling van de geinde gelden dan wel moet gebeuren. Is die verdeling niet even lastig, zoniet nog lastiger, dan het bijhouden van wie allemaal kopies maakt? Of laten we het door een paar vage stichtingen met vage verdeelsleutels doen? In Nederland is dat ook goed afgelopen …

    “Voor mij zijn journalisten, componisten, schrijvers en andere producenten die dagelijks leuke content maken ondernemers en geen parasieten. Zij verdienen waardering.”

    Niemand in de ‘blogosfeer’ heeft dat betwist. Dit stukje opnemen in deze tekst is dan ook puur stemmingmakerij en insinuaties rondstrooien — alsof de blogosfeer hier tegen zou zijn omdat ze mensen die intellectueel werk produceren parasieten van de maatschappij vinden. Het feit dat het net vooral creatieve mensen zijn die van zich hebben laten horen op hun blogs, twitter, etc toont goed aan dat bovenstaande paragraaf op niks slaat.

    Uw blogtekst zou zogezegd moeten verklaren waarom deze heffing nodig is, en waarom de blogosfeer zich vergist in het druk maken, maar geen enkele van de punten die aangehaald zijn door bloggers is ongeldig gemaakt. Integendeel, de auvibel taks blijft enorm in het nadeel zijn van de kleine artiest, want die mag wel een serieus pak geld gaan afdragen voor zijn backups, zonder dat er enige hoop is dat hij ooit zelf een AUVIBEL vergoeding zal ontvangen voor de privé-kopies door anderen van zijn werk. Dat is wat velen stoort, naast het feit dat de hele redenering achter betalen voor het maken van een privé-kopie helemaal geen hout snijdt. Maar die punten worden natuurlijk voor geen meter aangeraakt. Schermen met Europese wetgeving, doen alsof het niet anders kan, en insinueren dat wie niet akkoord gaat artiesten als parasieten aanziet blijkt makkelijker te zijn dan een degelijk antwoord bieden aan de terechte vragen van de groep die u hier zogezegd zou dienen — de kleine artiesten. Of wacht, zou dit misschien dan toch eerder bedoeld zijn voor de grote muziekindustrie?